ผมตั้งคำถามเอาไว้ว่า บริษัทอิศราไทยเพรสฯ ที่มูลนิธิอิศรา อมันตกุล ตั้งขึ้นมานั้น เพื่อจะดำเนินกิจการอะไร ทำสำนักพิมพ์หรือ ทำกิจการหนังสือพิมพ์หรือ หรืออะไรที่เกี่ยวข้องกับการพิมพ์?

และข้อสงสัยอื่นๆ ก็ยังคงอยู่ เป็นต้นว่า ทำไมต้องมาตั้งบริษัท จะทำมาหากินอะไรกันหรือเปล่า ก็ได้คำตอบว่า เขาตั้งบริษัท แบบไม่แสวงหากำไร?

ไม่แสวงหากำไรแล้วตั้งขึ้นมาทำไม?

เพื่อประกอบการกุศล เพื่อสาธารณ ประโยชน์

การเป็นมูลนิธิยังไม่พอกับการทำสาธารณประโยชน์อีกหรือ ไม่เพียงพอที่จะทำให้กับสังคมอีกหรือ?

แล้วผมก็ไปเจอหนังสือฉบับหนึ่งของบริษัทอิศราไทยเพรสฯ เป็นหนังสือเชิญชวนบุคคลเข้ารับการอบรมหลักสูตรพัฒนาความรู้ การผลิตรายการสำหรับกิจกรรมกระจายเสียง และกิจกรรมโทรทัศน์ โดยบริษัทอิศราไทยเพรสฯ และกองทุนพัฒนาสื่อ ร่วมกับชมรม หรือสมาคมที่เกี่ยวข้องกับสื่อ ร่วมกันจัด

เรื่องก็คงจะเป็นมูลนิธิอิศราฯ นั้นได้เงินจาก สสส. ซึ่งมีความสามารถให้รัฐบาลเจียดภาษีบาป (ภาษีเหล้า บุหรี่) ส่วนหนึ่งมาให้ เมื่อมูลนิธิอิศราฯ อู้ฟู่ขึ้นมา ก็เอื้อเฟื้อไปยังสมาคมต่างๆ ชมรมต่างๆ ที่อยากจะพัฒนาสื่อ ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาหลักสูตร จัดประชุม จัดสัมมนา แล้วบริษัทอิศราไทยเพรสฯ บริษัทที่ไม่แสวงหากำไรนี่แหละครับ มาร่วม มาดำเนินการจัดการให้

คล้ายๆ กับรัฐบาล กระทรวง ทบวงกรม มีงบโฆษณา ที่จะโฆษณาประชาสัมพันธ์ แล้วก็จัดสรรงบนั้นให้หนังสือพิมพ์ฉบับนั้นฉบับนี้ อย่างที่พวกเราวิพากษ์วิจารณ์กันนี่แหละครับ

ยกตัวอย่างอีกสักตัวอย่างก็ได้ วัดแห่งหนึ่งมีประชาชนศรัทธามาก อาจจะเพราะมีพระพุทธรูปสวยงาม ศักดิ์สิทธิ์ หรือมีพระเป็นหมอดู เป็นเกจิอาจารย์ชื่อดัง ประชาชนเข้าวัดมากมาย ในแต่ละวัน แต่ละสัปดาห์ แต่ละเดือน แต่ละปีทำให้รัฐมีรายได้มาก ไวยาวัจกร ซึ่งไม่แสวงหากำไรก็ได้ความคิดว่าปีนี้จะต้องเปลี่ยนหลังคาโบสถ์ซึ่งสีซีดจางแล้ว ให้เป็นกระเบื้องสีเขียว เย็นตา ปีต่อไปก็ต้องสร้างกำแพงรอบวัด กุฏิหลังไหนทรุดโทรมก็ต้องรื้อสร้างใหม่ ถนนเชื่อมต่อแต่ละกุฏิก็ต้องปูกระเบื้อง อ้าว...ผ่านไปหลายปีแล้ว ถึงคราวต้องเปลี่ยนหลังคาโบสถ์ให้เป็นสีทองอร่ามดีกว่า

ไวยาวัจกร ล้วนไม่แสวงหากำไรทั้งสิ้นละครับ

บริษัทในตลาดหลักทรัพย์ มีข้อบังคับมีกฎหมาย มี ก.ล.ต.กำกับ มันยังทำมาหากิน   กันได้ และก็มีหลายแห่งที่รอดจากการตรวจสอบไปได้

ใช่...ผมเป็นนักข่าวชราแล้ว แต่ก็ไม่เลอะเลือน และยังคงไว้ซึ่งวัตรปฏิบัติอันดีงาม ในความเป็นนักข่าว นักหนังสือพิมพ์โดยตลอด ไม่เคยมีเรื่องเสื่อมเสียในเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว

ไม่เคยเช่าอพาร์ตเม้นต์ให้สตรีที่มิใช่ภริยาอยู่!

ผมเขียนเรื่องนี้ด้วยความห่วงใยในเกียรติยศชื่อเสียงของ อิศรา อมันตกุล ผู้ซึ่งเป็นปูชนียบุคคลของวงการสื่อ ซึ่งผมและคนหนังสือพิมพ์อีกมากมายพยายามจะเดินตาม

นสพ.โคราชคนอีสาน ปีที่ ๔๙ ฉบับที่ ๒๗๖๐ วันที่ ๑๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖- วันที่ ๑๔ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๗