เขียนเรื่องเครื่องบินรบแล้วสนุก ทำให้ผมรู้สึกได้กลับไปเป็นเด็กอีก สมัยเป็นเด็กชอบเครื่องบินมาก พ่อแม่ขับรถผ่านสนามบินดอนเมือง มองเห็นเครื่องบินโดยสารใกล้ๆ ตื่นเต้นยิ่งกว่าได้เที่ยวเขาดินเสียอีก สัญญาจะตั้งใจเรียนกว่านี้

ซื้อเครื่องบินรบ ไม่ได้มองแค่เรา
แต่เป็นยุทธศาสตร์การวางกำลัง

ม่ะ..ทีนี้เข้าเรื่องต่อจากคราวที่แล้วคืออย่างนี้ครับ การวางกำลังทางอากาศของไทยนั้น ตั้งแต่ไหนแต่ไรจะต้องนึกถึงเรื่องแต้มต่อกับเพื่อนบ้านมาตลอด เพราะเราเป็นโลกเสรี อยู่ท่ามกลางโลกคอมมิวนิสต์ หันซ้ายขวาก็ไว้ใจกันไม่ได้แล้ว เราจำเป็นต้องวางกำลังทางอากาศ  ให้เหนือกว่าเพื่อนบ้านมาตลอด ยุทธศาสตร์นี้ไม่ได้เพื่อรุกล้ำเพื่อนบ้าน แต่เป็นการป้องปราม วันนี้กลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พัฒนามากขึ้น ลาวกัมพูชาในอีก ๒๐ ปียังไม่ใช่ภัยทางอากาศกับเรา ทางใต้ติดกับมาเลเซียก็ไม่มีเหตุผลจะไสเครื่องบินออกมารบกัน จะมีก็แต่เมียนมาร์นี่ละที่ดูจะเป็นเรื่องให้ไทยคิดละเอียดขึ้น เพราะตั้งแต่ได้รับเครื่องที่มีขีดความสามารถสูง เครื่องบินเมียนมาร์ก็บินเข้ามากลับลำในประเทศไทยเราซะงั้น ส่วนเวียดนามแม้กัมพูชาจะกั้นกลางไว้แต่ก็วางใจไม่ได้ สิบกว่าปีที่แล้วยังเคยวัดกันมาแล้ว

เมื่อไทยไม่ได้เอฟ ๓๕ (F-35) เราก็ต้องมองว่าเครื่องบินตัวไหนที่จะรับมือกับเครื่องบินรบที่เมียนมามีใช้อยู่ ถ้าจำที่ผมเล่าเรื่องเครื่องบินรบในอาเซียนใครเป็นใครได้ก็จะพอจำที่ผมเขียนถึงเยอรมันตะวันออกกับตะวันตกรวมประเทศกันได้ ฝั่งอเมริกาได้เครื่องบินรบของรัสเซียที่มีอยู่ในเยอรมันตะวันออกไปถอดแยกชิ้นส่วนหาความรู้ และทำการบินเปรียบมวยกับเครื่องเอฟ ๑๖ ในวันนั้นเครื่องมิก ๒๙ ของรัสเซียมีสมรรถนะดีกว่าและคล่องตัวกว่า สิ่งที่เอฟ ๑๖ ทำได้ดีกว่าคือระบบอาวุธ ชนิดที่ว่าด็อกไฟต์ (Dogfight) กัน เอฟ ๑๖ มีสิทธิ์ลงไปนอนนาได้ไม่ยาก หลังจากครั้งนั้น ทำให้เกิดเอฟ ๑๖ รุ่นใหม่ๆ ออกมารับมือกับมิก วันนี้โลกมีเอฟ ๑๖  บล็อก ๗๐/๗๒ เป็นรุ่นที่มิก ๒๙ ยังพัฒนาตามไม่ทัน

มิก ๒๙ เป็นเครื่องบินคล่องตัวสูง
สกัดกั้นได้ โจมตีภาคพื้นได้

เอาละทีนี้ข้ามไปฝั่งยุโรปบ้าง คือต้องปูพื้นกันนิด ถ้าอ่านแล้วผมว่าคุณผู้อ่านน่าจะพอเดาใจ ผบ.ทอ.ได้ว่ามีเครื่องตัวไหนอยู่ในใจบ้าง ทางฝั่งยุโรปนั้นถือว่ารัสเซียคือภัยคุกคามทางอากาศ สวีเดนที่อยู่ติดแดนกับรัสเซียกังวลมากที่สุด จำเป็นต้องหาเครื่องบินรบที่สามารถรับมือกับมิก ๒๙ ซู ๓๐ หรือนับสูงขึ้นไปอีกคือจะต้องสามารถรับมือกับซู ๓๕ ได้ด้วย สวีเดนเลยเคาะสายการผลิตกริพเพ่นออกมา เพื่อรับมือกับเครื่องบินรบของรัสเซีย เรียกว่าถ้ารบกันบนฟ้ามีมิกมีซูไม่ต้องมีกริพเพ่น คือกริพเพ่นได้ถูกออกแบบมารับมือกับมิกและซูโดยเฉพาะ และกริพเพ่นเป็นเครื่องบินที่ใช้เทคโนโลยีทันสมัยล่าสุด กำหนดไว้เป็นการรบในที่ตั้งหรือรบแบบตั้งรับ ซึ่งข้อนี้น่าจะเป็นเหตุผลดีๆ ที่ได้เข้าไปนั่งอยู่ในใจคณะกรรมการคัดเลือกของทัพฟ้าไทย

อ่านมาถึงตรงนี้ก็รู้แล้ว มีเอฟ ๑๖ บล็อก ๗๐/๗๒ กับกริพเพ่น บล็อกอี ที่น่าจะเบียดกันเข้าวินมานั่งแทนที่เครื่องรุ่นเก่าของไทย ส่วนเอฟ ๑๖ ไวเปอร์นั้นไม่ใช่ไม่เจ๋งนะครับ แต่ว่าเป็นการเอาเครื่องรุ่นเก่าที่ยังเหลือชั่วโมงบินเยอะอยู่มาอัปเกรดขึ้นเท่านั้น อายุการใช้งานของตัวเครื่องสู้บล็อก ๗๐/๗๒ ไม่ได้ เพราะบล็อก ๗๐/๗๒ คือเครื่องใหม่ป้ายแดงจากโรงงาน และไทยมีกำลังซื้อพอ ถ้าได้ตัวนี้ก็ลากยาวเฝ้าน่านฟ้าให้ไทยไปได้อีก ๔๐ ปี แบบ สอ.บอ.มอ.ยอ.หอ. สบายมากหายห่วง อีกทั้งนักบินไทย มีความคุ้นเคยกับเครื่องตระกูลเอฟ ๑๖ สุดจัดอยู่แล้ว 

ผมยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆ วันนี้เรามีเอฟ ๑๖ ที่ผ่านการอัปเกรดมาแล้วก็จะอยู่ประมาณรุ่นกลางๆ ตัวนี้เจ๋งพอที่จะใช้รับมือกับเครื่องบินรบของเมียนมาทุกตัว แม้เมียนมาร์จะมีเครื่องเจเอฟ ๑๗ ซึ่งเป็นเครื่องบินจีนแต่ผลิตในปากีสถานกำลังทยอยเข้าประจำการ ตัวนี้บล็อกสูงสุดของเจเอฟ ๑๗ ก็ไม่ได้เกินความสามารถของเอฟ ๑๖ ที่ไทยมีอยู่รับมือได้ แต่ถ้าเราได้เอฟ ๑๖ บล็อก ๗๐/๗๒ ตัวนี้สุดจัดจริงๆ จะทำให้เรามีแต้มต่อสูงกว่าเพื่อนบ้านหลายขุม สมรรถนะมันก็ยุค ๔.๕ บวกๆ คือถ้าล่องหนได้ มันก็คือเครื่องยุคที่ ๕ ดีๆ นี่เอง ผมจะเรียกว่ายุค ๔.๗๕

เอฟ ๑๖ บล็อก ๗๐/๗๒
กริพเพ่น บล็อก E
หนึ่งในสองตัวนี้ละ มาแน่

ทีนี้..มาดูกริพเพ่นอี ทำไมต้องตัวนี้ คือมันเป็นเครื่องบินรบที่ตอบโจทย์ให้กองทัพไทยได้มากสุด การรบแบบตั้งรับ คือไทยไม่มีแผนรบรุกเข้าไปในพื้นที่แนวหลังศัตรูที่ต้องใช้เครื่องบินที่บินได้ไกลที่ต้องมีสองเครื่องยนต์ กริพเพ่นเป็นเครื่องที่กองทัพไทยมีความคุ้นเคยดีแล้วการทำงานของกริพเพ่นก็ไม่ต่างจากฝูงหมาป่าเฝ้าบ้าน แยกกันลวงศัตรู แต่รวมกันโจมตี มีระบบการสื่อสารที่สุดยอด ครบทุกมิติ ขึ้นรับมือกับศัตรูพร้อมกัน เปิดเรดาห์ตรวจจับฝ่ายตรงข้ามเครื่องเดียว ซึ่งจะทำให้ศัตรูรู้ตำแหน่งได้จุดเดียว ส่วนเครื่องที่เหลือรับข้อมูลได้จากเครื่องที่เปิดเรดาห์เงียบๆ แล้วค่อยๆ บินเข้าไปให้อยู่ในระยะการใช้อาวุธ กว่าฝ่ายตรงข้ามจะรู้ตัวก็สายไปแล้ว   ...สาม สี่ ตู้ม บ๊าย บาย

สองตัวนี้ละครับมาแน่ ราคาเอื้อมถึง อีกทั้งค่าใช้จ่ายในการบินต่อชั่วโมงก็ไม่ได้เกินสองแสนบาท กริพเพ่นจะได้เปรียบนิดหน่อย ผมจำได้ว่าประมาณหนึ่งแสนสี่หมื่นบาทต่อชั่วโมงบินผมขยายตรงนี้ให้ฟังนิดหน่อย ราคานี้ไม่ใช้ค่าน้ำมันอย่างเดียวนะ มันรวมทุกอย่างที่เกี่ยวข้องที่ทำให้เครื่องขึ้นบนฟ้าได้ แม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินทุกคนก็คือค่าใช้จ่าย

ด้วยสมรรถนะ ด้วยราคา และการบำรุงดูแลรักษาที่ไม่แพง และด้วยประสิทธิภาพต้องบอกว่า ทั้งสองตัวนี้มันคือเครื่องยุคที่ ๔.๗๕ ชัดๆ ขาดแต่หายตัวได้เท่านั้น เมืองไทยมีความจำเป็นต้องหาเครื่องบินใหม่มาทดแทน ๓ ฝูงบิน ผมยังฝันไว้ว่า ถ้าเราได้เอฟ ๑๖ บล็อก ๗๐/๗๒ สองฝูง และได้กริพเพ่นอีมาอีกหนึ่งฝูง ครบตามจำนวนยุทธศาสตร์ เอาหัวไอ้เรืองเป็นประกันได้เลย ย่านนี้ไม่มีใครกล้ารุกล้ำน่านฟ้าไทยและเรายังคงแต้มต่อที่สูงในย่านนี้ไปได้อีกนาน ไว้ชัดเจนจะมาเล่าสู่กันอีกที สองตัวนี้ละ เอาอยู่ทุกรุ่น ทุกบล็อก ทุกตัว

มีหลากหลายความคิดเห็นในสภากาแฟ ทำไมไม่เอา F-15 EX ตัวนี้ยอมรับครับว่ามันเจ๋งสุดเลย บินไกล บินนาน หอบอาวุธไปได้เยอะ แถมยังหลากหลายบทบาท ขับไล่ได้ สกัดกั้นได้ โจมตีภาคพื้นดินลึกเข้าไปในแนวหลังข้าศึกก็ได้ แต่ที่ผมไม่เอามาพูดถึงก็เพราะว่า มันไม่เพียงแต่ค่าตัวสูง มันยังมีค่าใช้จ่ายต่อชั่วโมงบินที่สูงมากอีกด้วย และก็ไม่เข้ากับยุทธศาสตร์ทัพฟ้าไทยที่รบแบบตั้งรับ เจ้าเอฟ 15 EX สุดจ๊าบนี้ก็คงทำให้คอลูกหนังทัพฟ้าหลายคนผิดหวัง เพราะเงื่อนไขการรบแบบตั้งรับที่มาพร้อมกับราคาที่เอื้อมถึงได้ง่าย และลดแรงเสียดทานจากการเมืองภายในประเทศ นาทีนี้ต้องเอฟ ๑๖ บล็อก ๗๐/๗๒ กับกริพเพ่นอี สองตัวนี้เท่านั้น..เข้าวิน

ขอบคุณภาพสวยๆจากอินเทอร์เน็ตที่ช่วยให้ผมเล่าเรื่องได้สนุกขึ้น ใกล้หมดปีอีกแล้วครับต้องมี Mindset ดีๆ ไว้เป็นเข็มทิศชีวิตจะได้ถึงเป้าหมายได้ง่ายไม่เหนื่อย การทำงานนั้นจะต้องหาเงินเพื่อได้ใช้เวลากับใคร หรือสิ่งใดก็ตามที่อยากใช้ แต่อย่าใช้เวลาทั้งหมดของคุณที่มี..เพื่อหาเงิน!!

นสพ.โคราชคนอีสาน ฉบับพิเศษ ปีที่ ๔๙ ฉบับที่ ๒๗๕๙ วันที่ ๑๕ เดือนพฤศจิกายน - วันที่ ๑๔ เดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖