ลุ้นกันมาตั้งแต่ปีที่แล้ว สะเด็ดน้ำเสียทีกับเครื่องบินรบที่จะมาดูแลน่านฟ้าไทยแทนลุงๆ เอฟ ๑๖ ถ้าเป็นภาษามวยต้องเรียกว่าเบียดกันจนหายใจรดต้นคอ แทบต้องตะแคงถังน้ำมันวิ่งกันเลย ผมเคยเซียนซีรีย์สั้นเครื่องบินรบในย่านอาเวียนด้วยกันไปแล้ว เวลาเขียนมีความสุขครับ เพราะใจมันชอบเครื่องบินรบมาตั้งแต่มัธยมแล้ว เสียดายเรียนไม่เก่ง แถมไปเรียนสายศิลป์อีก เลยต้องไปขับเครื่องบินตามงานวัดแทน

ซื้อเครื่องบินรบ ไม่ได้ดูที่ตัวเครื่อง
แต่ดูว่าต้องสามารถทำภารกิจได้ครบ

ผมขออธิบายเพิ่มเติมหน่อยว่า ทำไมต้องเป็นกริพเพ่น คือยังงี้ครับทั้งเอฟ ๑๖ และกริพเพ่นนั้นมีประสิทธิภาพที่ดุพอๆ กัน มีข้อด้อย ข้อเด่นต่างกัน ถ้าสองเสือนี้ต้องมาเจอกันบนฟ้า และต้องห้ำหั่นกัน การสู้รบระยะนอกสายตากริพเพ่นจะมีโอกาสมากกว่า เพราะกริพเพ่นมีขนาดหน้าตัดบนจอเรดาร์ที่น้อยกว่ามากๆ ทำให้เอฟ ๑๖ ตรวจจับได้ช้ากว่า โอกาสเห็นก่อนยิงก่อนเป็นของกริพเพ่น แต่หากต้องหลุดรอดเข้ามาต่อสู้กันด้วยในระยะสายตาหรือที่เรียกว่าด็อกไฟท์ (Dogfight) กริพเพ่นร่วงลงไปนอนนาได้ง่ายๆ เพราะเอฟ ๑๖ คล่องตัวกว่า แรงขับของเครื่องยนต์ก็สูงกว่า ส่งผลให้การต่อสู้แบบอุตลุดชุลมุน เอฟ ๑๖ จะคว้าธงทำแต้มไปได้ไม่ยาก นี่คือภาพกว้างๆ ของเสือสองตัวนี้

แต่การเลือกเครื่องบินมาประจำการใหม่ทั้งฝูง มันมีรายละเอียดมากกว่านั้น ถ้าไม่ตั้งโจทย์ ตั้งภารกิจเอาไว้ การเลือกเครื่องบินจะออกอ่าวออกทะเล เถียงกันจนเส้นเลือดโป่ง ผมจำได้ว่าคณะทำงานได้ตั้งโจทย์ในการพิจารณาไว้สิบข้อ เอฟ ๑๖ ทำได้ดี ตอบคำถามได้ทั้งสิบข้อ แต่ว่ากริพเพ่นทำได้ดีกว่ามาก คณะกรรมการคัดเลือก กดคะแนนให้กริพเพ่นชนะไปแบบฉีกกระดาษ เลิกเถียงกันแบบมวยแพ้คนไม่แพ้ได้แล้ว คณะกรรมการทุกคนทรงคุณวุฒิทั้งนั้น มีความรู้ว่าเครื่องตัวไหนตอบโจทย์ภารกิจได้ดีที่สุด...เราได้กริพเพ่น
กริพเพ่นเป็นเครื่องเทคโนโลยีล่าสุด

กริพเพ่นคล่องตัวกับภารกิจไทย
กริพเพ่นสร้างอิสระในการใช้เครื่อง

ถ้าใครได้อ่านบทความเก่าที่ผมเขียนเรื่องเครื่องบินรบอาเซียน จะมองออกว่าผมถือหางเอฟ ๑๖ คือมันดุดันไงครับ แบกอาวุธได้มากกว่า บินได้ไกลกว่า โจมตีภาคพื้นดินหนักแน่นกว่า รูปทรงทันสมัย ผ่านมาสี่สิบปีแล้วก็ยังดูล้ำๆ อยู่ แต่เมื่อทำภารกิจในไทยแล้ว ต้องยกให้กริพเพ่น เพราะการรบมันไม่ใช่วัดกันตัวต่อตัว เครื่องต่อเครื่อง ต้องพึ่งพาระบบบัญชาการช่วยรบ ภาพรวมแล้วกริพเพ่นทำได้ดีกว่ามากๆ 

ผมอยากให้นึกถึงฝูงปลาปิรันย่า ซึ่งปลาชนิดนี้จะไม่ออกนอกเขตที่อยู่ของมัน แต่ใครได้หลงเข้าไปในฝูงของมัน ไม่ได้กลับออกไปหาลูกหาเมียอีกเด็ดขาด ลักษณะการทำงานของกริพเพ่นเป็นแบบนี้ กริพเพ่นมีระบบการตื่นรู้ และเฝ้าระวังที่ดีกว่าเอฟ ๑๖ มีระบบการสื่อสารด้วยกันเองระหว่างเครื่องกับกองบัญชาช่วยรบที่ครอบคลุมทั้งสามมิติ อากาศ บนดิน และผิวน้ำ

ระบบการสื่อสาร สิ่งนี้ละที่ทำให้เอฟ ๑๖ ถูกสอยตกจากโต๊ะประชุม ที่จริงมันมีศัพท์ของนักบินอยู่ แต่ผมจะเขียนให้ได้เข้าใจง่ายๆ ระบบการสื่อสารของเอฟ ๑๖ ที่เราใช้อยู่ยังต้องมีอเมริกาคอยตรวจสอบและควบคุม จะเอาเครื่องบินไปไหน จะติดอาวุธอะไร จะดัดแปลงอะไร ทั้งหมดนี้ต้องแจ้งอเมริกาก่อน อย่างเราจะติดจรวดระยะนอกสายตาตัวที่ดีที่สุด อเมริกามันยังบอกว่าไทยยังไม่มีความจำเป็นต้องมีอาวุธตัวนี้ เป็นไงละ เอากับมันสิ เงินก็เงินตู ยุ่งยากจังตรงนี้คือโซ่ล็อกกาล็อกมือนักบินกองทัพอากาศไทยมาร่วม ๕๐ ปี พอมีกริพเพ่นตัวนี้เข้ามา โซ่พันธนาการต่างๆ เหล่านี้ก็หลุด เพราะระบบอำนวยการรบ ระบบอาวุธ และระบบการสื่อสาร ไทยสามารถพัฒนาได้เอง แม้แต่ในวันข้างหน้าหากจะพัฒนาปรับปรุงเครื่องบินรบ เราทำได้เองโดยไม่ต้องแจ้งใคร อิสระไหมละ อิสระสิ แต่ถ้าเลือกเอฟ ๑๖ เราก็เป็นได้แค่ลูกค้าชั้นดีมันบอกให้เรากดปุ่มไหน คันบังคับใช้ยังไงทุกอย่างทำตามคู่มือ ใช้แล้วหมดไป ไม่ได้อะไร

พอจะเห็นข้อแตกต่างหรือยัง
ตัวไหนเทพจริง เทพทิพย์

กริพเพ่นจะช่วยให้ทัพฟ้าของไทยก้าวขึ้นไปอีกระดับ นอกจากความสามารถทั้งหมดที่ตอบโจทย์ในการใช้งานได้ครบทั้งสิบข้อแล้ว การที่เราสามารถพัฒนาซอฟต์แวร์ได้เองจะทำให้ช่างอากาศไทยกับวิศวกรไทย และผู้เกี่ยวข้องสามารถเรียนรู้เทคโนโลยีชั้นสูง การบินได้ แบบนี้ไม่ดีปีนี้แล้วจะไปดีปีไหนจ๊ะเอาเป็นว่าในอาเซียนเราเบอร์หนึ่ง อ้าว..ทำไมไม่ใช่สิงคโปร์ละ คำตอบคือ ถึงสิงคโปร์จะมีเอฟ ๑๖ บล็อกใหม่แค่ไหน มีเอฟ ๓๕ มากเท่าไร แต่ก็เป็นเพียงผู้ซื้อมาใช้ โซ่พันธนาการต่างๆ ที่ผมว่านั้น ยังพันแขน พันขา นักบินสิงคโปร์อยู่ไม่อิสระเท่าเสืออากาศไทย 

จรวดมีทีเออร์ (Meteor) ทำให้กริพเพ่นของไทยไม่ได้แค่ดูหล่อขึ้น แต่มันน่าเกรงขามสุดๆ ไอ่ตัวนี้เอฟ ๑๖ มันติดไม่ได้ ถ้าจะติดได้ก็ต้องเขียนซอฟต์แวร์กันใหม่ หมดอีกหลายบาทยังไม่เท่าไรยังต้องแจ้งอเมริกาอีก แต่กริพเพ่นถือเป็นอาวุธประจำตัว แล้วไอ่จรวดศักยภาพสูงตัวนี้ เอฟซีถามกันจังว่า ไทยได้มากี่ลูก กี่ลูกอย่าไปอยากรู้เลย ปกติอาวุธในคลังเราก็ไม่บอกใครอยู่แล้ว อยากรู้ก็ต้องลองบินเข้ามาเองดู

จรวดตัวนี้มีประสิทธิภาพสูง ลูกหนึ่งไม่ต่ำกว่าร้อยล้านบาท เวลาหมู่บินรบขึ้นก็จะขึ้นทีละสี่ลำหรือมากกว่า แต่ว่า หนึ่งในสี่นั้นจะติดมีทีเออร์ ที่ว่านี้ไปด้วยสองลูก หากเราสอยด้วยลูกยาวที่ว่านี้ ทำเอาเครื่องศัตรูร่วงลงไปสองลำ ที่เหลือเพื่อนก็ไม่กล้าเอาเครื่องขึ้นแล้วครับ ที่บินอยู่ก็ต้องออกไปให้ห่างจากรัศมียิงของมีทีเออร์ เจ้าจรวดตัวนี้มีความเชื่อมั่นตัวเองสูง หากกดปุ่มยิงออกไปแล้ว กว่าจะรู้ตัว นักบินก็ทำได้เพียงสองอย่าง ไม่สวดมนต์ก็ดีดตัว..เลือกเอา

เอฟซีถามกันจัง แซะกันจังว่าไทยได้กี่ลูกมันบอกกันไม่ได้ครับ ซุ่นหวู่กล่าวไว้รู้เค้ารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง แต่จรวดมีทีเออร์มันบอกจำนวนกันไม่ได้ ยูอยากรู้ ต้องบินเข้ามาเอง ส่วนตัวนะผมว่าเรามีอย่างน้อยสัก ๑๒ ลูกกำลังดี เหมาะกับเพื่อนบ้านที่อาจเกเรเป็นอย่างยิ่ง ขึ้นบินหมู่สี่ และหนึ่งในสี่มีจรวดมีทีเออร์สุดแสบห้อยไปด้วยสอง เอาอยู่เหลือๆ

นอกจากตัวเครื่องบิน
อาวุธที่มันแบกไปด้วย..สำคัญ

ผมได้ทำหน้าที่แล้ว ช่วยกองทัพอากาศทำความเข้าใจว่า..ทำไมถึงต้องกริพเพ่น และอีกไม่กี่ปีฝูงบิน เอฟ ๑๖ ที่ตาคลีนครสวรรค์ก็จะต้องเตรียมหาเครื่องรุ่นใหม่ทดแทน ผมว่าหวยมันคงไม่ไปออกที่เอฟ ๑๖ แน่นอน ไทยคงต้องสั่งกริพเพ่นมาเพิ่มอีก เพราะเราออกจากพันธนาการของอเมริกาแล้ว อีกอย่างหากซื้อเอฟ ๑๖ มาแทนที่ฐานทัพตาคลี ระบบการสั่งการของเอฟ ๑๖ ที่ไม่ยอมให้ไทยพัฒนาเอง อันนี้คืออุปสรรค วันนี้เราได้กริพเพ่นรุ่นล่าสุดมาลงที่โคราชแล้ว ที่ตาคลีนครสวรรค์ก็คงเป็นกริพเพ่นเหมือนกัน จะได้ใช้ระบบสื่อสารเดียวกัน

ว่าจะคุยสักสองย่อหน้า กดไปหมดหน้ากระดาษเลย จะเอารูปเครื่องบินให้ดูก็ลงบ่อยแล้ว ผมยังเล่าค้างเรื่องความเคลื่อนไหวในอาเซียนอยู่ เอาไว้เดือนหน้ามาต่อกัน เรื่องนี้สุดสนุก อ่านแล้วจะยิ้มกับเมืองไทย วันนี้เรามาได้ดี มาได้ไกล ดูแค่เรื่องห้างสรรพสินค้า ไทยเราก็นำแบบฉีกกระดาษ ไม่มีห้างต่างชาติเจาะพื้นที่ในไทยได้ เพราะอะไรเดี๋ยวเล่ากัน วันนี้เอาภาพสดๆ ร้อนๆ เมื่อปลายสิงหาคมให้ดู เป็นบรรยากาศในห้าง LOTTO ห้างสายพันธุ์เกาหลีที่เข้าไปเจาะตลาดในฮานอย เห็นแล้วคิดแบบผมไหม ไทยเจ๋งกว่า ห้างไทยครีเอตสุดๆ

นสพ.โคราชคนอีสาน ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๒๗๖๙ วันที่ ๑๕ เดือนกันยายน - วันที่ ๑๔ เดือนตุลาคม พ.ศ.๒๕๖๗