อีกประมาณสามปี ไทยเราก็ได้กริพเพ่นเริ่มเข้าประจำการแล้ว เงื่อนไขคงมาปีละสี่ลำ สามปีก็ได้ครบทั้งฝูง ที่ผมรู้สึกดีใจเพราะกริพเพ่นฝูงนี้จากสวีเดนจะบินตรงมาลงที่โคราชเลย ประจำการที่ฐานบินโคราช แน่นอนวันเด็กผมต้องไปเบียดเด็กๆ ดู และอีก ๕-๑๐ ปีเอฟ ๑๖ ทั้งหมดในฐานบินตาคลีนครสวรรค์ก็จะทยอยปลดประจำการ ผมทายใจ ผบ.ทอ.ไว้ได้เลยว่า เราจะได้กริพเพ่นเพิ่มขึ้นอีก นี่ละฝูงปลาปิรันย่าอิเล็กทรอนิกส์ ที่จะมาดูแลน่านฟ้า ปกป้องเมืองไทย

วันนี้เราไม่ได้รบกันด้วยกำลังพลและอาวุธ เรารบกันด้วยเทคโนโลยี จำสงครามอิรักกับพันธมิตรได้ไหมครับ วันนั้นยุทธการพายุทะเลทรายก็กำหราบกองทัพอิรักที่เข้มแข็งอยู่อันดับที่สี่ของโลกลงด้วยเวลา ๑๐๐ วัน กำลังพลทหารอิรักที่อยู่แนวหน้าสามแสนนาย ต้องละลายด้วยกำลังพลฝ่ายพันธมิตรที่นำโดยอเมริกาและอังกฤษกับชาติพันธมิตรที่มีกำลังพลเพียงแค่ ๖๐,๐๐๐ นาย ด้วยเทคโนโลยีที่สูงกว่า เรียกว่ารบแบบม้วนเดียวจบ จบแบบกำลังทางอากาศของอิรักไม่ทันได้โชว์อะไร เห็นไหมครับ นั่นเทคโนโลยีเกือบยี่สิบปีแล้ว วันนี้เทคโนโลยีไปไกลมากๆ และมันได้เข้ามาอยู่ในกริพเพ่น

ใครครอบครองเทคโนโลยีดีกว่า

คนนั้นได้แต้มต่อเหนือกว่า

ไทยซ้อมรบกับจีน ไทยก็สอยเครื่อง J10 ของจีนสนุกมือ ทั้งๆ ที่เครื่อง J10 นั้น พี่จีนเครมไว้ว่าประสิทธิภาพมันเทียบชั้นกับเอฟ ๑๖ ไทยไปซ้อมรบร่วมกับพันธมิตรหลายชาติที่ออสเตรเลีย กริพเพ่นของไทยก็สอยเครื่อง ซู ๓๐ ของพี่อินเดียเป็นว่าเล่น จนเจ้าหน้าที่ทางทหารของอินเดีย ต้องขอมาศึกษาข้อมูลเพิ่มที่กองบิน ๗ ที่สุราษฎร์ธานี

ส่วนฟิลิปปินส์ที่เข้าร่วมซ้อมรบด้วย ก็หลงเสน่ห์ของกริพเพ่นเข้าเต็มเปา และฟิลิปปินส์กำลังมีแผนจัดหาเครื่องบินรบสมถรรณสูงเข้าประจำการ ๔๐ ลำ หลังเสร็จสิ้นการฝึกที่ออสเตรเลีย รัฐบาลฟิลิปปินส์ก็ทำหนังสือเชิญสวีเดน เข้ามาให้ข้อมูลจำเพาะกริพเพ่นเพิ่ม นี่ขนาดเป็นรุ่นซีและดีนะ ถ้าเจอรุ่นอีและเอฟ ที่ไทยจองไว้ คงต้องใช้ยาดมช่วย ผมบอกให้อีกนิด เครื่องซู ๓๐ ที่อินเดียนำเข้าฝึกร่วม แต่ต้องกลับมาเป็นเป้าซ้อมยิงให้กริพเพ่นนั้น เป็นรุ่นเดียวกับทีเมียนมาใช้อยู่ ฉะนั้น นอนหลับสบาย กริพเพ่นของไทยค้ำคอเพื่อนบ้านอยู่หลายช่วง

ถ้าเราอ่านตามเปเปอร์ที่สวีเดนนำออกเสนอต่อสื่อสาธารณะเทียบกับเอฟ ๑๖ กริพเพ่นเหนือชั้นกว่าเยอะ ระบบการตื่นรู้เฝ้าระวังรอบตัว และระบบสงครามอิเลคโทนิคที่นักบินด้วยกันเห็นแล้วยิ้ม ชอบใจ อุ่นใจ นี่ขนาดผมไม่ใช่นักบิน เป็นแค่ผู้หลงรักเครื่องบิน พอได้อ่านและศึกษาข้อมูล ผมยังกดคะแนนให้กริพเพ่นหมดมือ ไม่แปลกที่คณะกรรมการคัดเลือก เทใจให้กริพเพ่นแบบหนึ่งต่อสิบก็เพราะมันเจ๋งโคตรๆ ไง นี่ยังไม่รวมระบบการสื่อสารที่เราสามารถปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไขได้เองทั้งหมด สิ่งนี้เป็นแม่เหล็กที่ดึงดูดให้ไทยเลือกกริพเพ่น ส่วนระบบเป็นยังไงดียังไง มันทำงานยังไง ไม่เล่าแล้วครับ มันจะเป็นบทความสาระคดี อวยกริพเพ่นเกินไป

แต่ผมอยากเล่าตรงนี้นิดหนึ่ง ไม่รู้เมืองไทยมีอะไรดี ดีลของกริพเพ่นกับทัพฟ้าไทยครั้งนี้ เป็นดีลการค้าขายแบบขาดทุนคือกำไร แต่เป็นฝั่งสวีเดนนะ คือยังงี้ครับดีลค้าขายนี้เหมือนเป็นไพ่ใบสุดท้ายของสายการผลิตกริพเพ่นเลยก็ว่าได้ จะได้ไปต่อ หรือกลับไปนั่งกินพารา ก็อยู่กับการตัดสินใจของไทยนี่ละ เพราะสวีเดนทำการตลาดมานาน แต่โอกาสไม่เหมาะ และจังหวะมันไม่ได้ ทำให้สายการผลิตสะดุด อาจต้องหยุดผลิต

เมืองไทยโชคดี สวีเดนได้ไปต่อ

เมืองไทยได้ของดี ราคาอ่อนลง

สวีเดนยอมทุ่มหมดหน้าตัก ไม่เป็นไรว๊ะ ขาดทุนคือกำไร ถ้าได้ไทยเป็นลูกค้า ยังไงสายพานการผลิตกริพเพ่นยังลื่นไหลไปต่อได้ หนึ่งในหลายๆ ข้อที่สวีเดนให้มาพร้อมกับเงื่อนไขการขายครั้งนี้คือ สนับสนุนให้ไทยเป็นฐานการผลิตอะไหล่เครื่องกริพเพ่นขึ้นใช้เอง แค่นี้ก็ทำให้ศักยภาพของไทยขยับสูงขึ้นมาอีก อย่าลืมนะครับเรากำลังมีอุตสาหกรรมซ่อมและสร้างเครื่องบินอยู่ที่อีอีซี ที่ภาคตะวันออก นั่นศูนย์อัจฉริยะของไทย ผมเชื่อได้เลย หลังจากที่ไทยได้นำกริพเพ่นไปสร้างผลงานจากการฝึกที่พึงปิดฉากไปที่ออสเตรเลีย สวีเดนนอนยิ้ม ไทยช่วยเปิดตลาดให้กริพเพ่นโตขึ้นอีก ไทยก็ได้กำไร สวีเดนก็ได้กำไรและยังได้ไปต่อ ดีลสุดพิเศษนี้ เกิดขึ้นที่เมืองไทย

เกาหลีขาลง ไทยขาขึ้น

ไทยเที่ยวเกาหลีน้อยลง

แต่เกาหลีมาไทย ฉ่ำ ฉ่ำ

เอาละ จบแล้ว หมดหน้าที่แล้ว คุยเรื่องรอบๆ บ้านเราดีกว่า มีคนแอบอิจฉาเมืองไทยเพิ่มขึ้น เพื่อนบ้านไทยที่สามนาฬิกานี่ละ ไม่รู้มีระบบความคิดยังไง อยากได้ อยากเป็นเหมือนไทยทุกอย่าง แรกๆ ผมก็โกรธนะ หลังๆ มานี่ ช่างมันเถอะ ยิ่งเคลมนักท่องเที่ยวยิ่งหาย ผมเคยพนันกับเพื่อนๆ ว่า สนามบินเสียมเรียบเขมร จะอยู่ไม่ถึงเมษายนปี ๒๐๒๕ เหมือนผมจะปากร้ายใช่มั้ย แต่มันเป็นความจริง ผมก็ยังยืนยันกับเพื่อนเหมือนเดิม วันนี้ไม่รู้ยังเหลือถึงหกไฟลท์ต่อวันหรือเปล่า เปิดมาจะปีแล้ว ยังไม่คุ้มค่าไฟเลย ต้นเหตุเกิดจากอะไร คราวหน้าเราว่ากันเต็มๆ มันสะเทือนไปถึงสนามบินเตโชด้วย

กลับมาเรื่องเกาหลีก่อน ทำไมเกาหลีโวยวายไทย ถ้าเห็นตัวเลขก็ต้องเป็นอย่างนั้นละ ปกติคนเกาหลีมาเที่ยวเมือง ไทยก็ล้านคนขึ้น ปีที่แล้ว ๔๔๐,๐๐๐ คน เพิ่งฟื้นจากโควิด พอมาปีนี้แค่เก้าเดือน เกาหลีเข้าไทยตัวเลขกลมๆ ๑,๔๐๐,๐๐๐ คน แต่คนไทยไปเที่ยวเกาหลีถึงตอนนี้นะ มีมากตั้ง ๒๐๐,๐๐๐ คน ดูตัวเลขแล้ว กดเครื่องคิดเลขยังไง เกาหลีก็ไม่มีทางได้กำไรพี่ไทย หลักๆ แล้วก็มาจากการแบนเที่ยวเกาหลีของคนไทย ได้ผลชะงัด

เป็นแบบนี้ต่อไป ชีช้ำ ชีช้ำ

เกาหลีกำลังดึงนักท่องเที่ยวกลับ

ลองคิดดู หนึ่งล้านสี่แสนคน มาเที่ยวไทยอย่างคนเกาหลีก็คง ๖๐,๐๐๐ บาทต่อหัว เงินสดแปดหมื่นสี่พันล้านบาทก็นอนยิ้มอยู่ในเมืองไทย อุ่นๆ ถึงปลายปีไม่รู้นักท่องเที่ยวเกาหลีจะเพิ่มอีกเท่าไร ถ้าปล่อยให้เงินปีละหนึ่งแสนล้านบาท เข้ามานอนยิ้มๆ อยู่ในเมืองไทยฟรีๆ ทุกปี และทุกๆ ปี เกาหลีต้องเสียดุลการค้าให้ไทยแน่ๆ จะขายเครื่องซักผ้า ขายโทรศัพท์ก็ทำไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว เพราะสินค้าจีนแบ่งไปกินเยอะ รัฐบาลเกาหลีกำลังหาทางง้อคนไทยอย่างไงดี โดยไม่ให้เสียเหลี่ยมลูก ประธานบริษัท เพราะปล่อยไปแบบนี้ มีแต่เจ๊ากับเจ๊ง ต้องไปดีดลูกคิดดีๆ ระหว่างค่าแรงผิดกฎหมายราคาถูกกับขายทุนการท่องเที่ยวจะเอาตัวไหน

การแก้ปัญหาผีน้อยมันง่ายมากๆ แต่เพราะว่าคนเกาหลี ไม่นิยมงานภาคเกษตร ไม่ทำงานประมง คือไม่เอางานหนัก ปัญหาผีน้อยในเกาหลีเลยมีมากเป็นแสนๆ คน ถ้าไม่นำเข้าระบบ ปัญหาก็ลากยาวต่อ หรือนำออกจากระบบทันทีก็ทำเอาเศรษฐกิจมีปัญหา ฉะนั้นคนไทยเลยนั่งจิบคาปูชิโนเย็นๆ ดูคนเกาหลีหอบเงินมาเที่ยวเมืองไทยต่อไป ผมเชื่อว่า เกาหลีจะยอมเจ็บ แก้ปัญหาเรื่องผีน้อยเอง เพราะคนเกาหลีเสพติดเมืองเมืองไทยมากขึ้นทุกวัน อาหารครับ ของอร่อยมันเคยได้กิน พอไม่ได้กิน มันนึกอยาก ทะเลที่ไหนก็สวย วัฒนธรรมที่ไหนก็ดี ธรรมชาติที่ไหนก็มี แต่ของกินอร่อยถูกปากเกาหลี มันมีที่เมืองไทยซะด้วย เกาหลีมาไทย มากินทั้งนั้น วิวสวยดูแล้วอีกสองสามปีกลับมาดูก็ได้ แต่ของอร่อย กินอิ่มแล้วพรุ่งนี้กินได้อีก มันทำให้คนเกาหลีมาไทยซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่พี่ไทยไปเที่ยวเกาหลี เที่ยวแล้วก็อิ่มกลับมาบ้าน ดูผมเป็นหนังตัวอย่าง สิบสองปีแล้วยังไม่นึกอยากกลับไปเที่ยวเกาหลีอีกเลย

วันนี้จบด้วยภาพสวยๆ จากอินเทอร์เน็ต กรุงเทพฯ เมืองที่เป็นเหมือนห้องรับแขกขนาดใหญ่ ที่ได้รับคะแนนสูงสุดของโลก

อ้อ..เดี๋ยวๆๆ มีอีกเรื่อง เมื่อ ๒๗-๒๙ กันยายนเดือนที่แล้ว งานไทยเฟสติวัลย่างกุ้ง ประสบความสำเร็จอย่างมาก เพิ่งจัดเป็นครั้งแรก ปีหน้าคงใช้พื้นที่ในห้างไม่ได้อีกแล้ว เพราะวัฒนธรรมไทย ทำเอาห้างพม่าแทบแตก

• โกแพท

นสพ.โคราชคนอีสาน ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๒๗๗๐ ประจำวันที่ ๑๕ เดือนตุลาคม - ๑๔ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๖๗